Een ander woord kan ik niet bedenken wanneer ik terugkijk op de verkiezingen voor de Provinciale Staten van afgelopen woensdag. Nagenoeg in heel Nederland een terugval in het aantal stemmen voor de ChristenUnie en om dichter bij huis te blijven: in Harderwijk stemde 12,1% van de kiezers op de ChristenUnie, waar dat vier jaar geleden nog 20,1% was. Da’s ernstig …
Ik kan een hoop redenen aanvoeren, maar zoals ik afgelopen donderdag ook al tegen een verslaggever van de EO vertelde, volgens mij is een groot deel van dit verlies te wijten aan ‘de grote strijd tussen links en rechts’ – waarin de ChristenUnie aardig vermangeld / genegeerd is – als ook aan de media, die enkel verslag wilden doen van deze strijd, met als gevolg dat er geen tijd en ruimte was voor de andere partijen. Ik kan mij dan ook goed voorstellen dat de Partij voor de Dieren een rechtszaak aanspande tegen de NOS vanwege hun uitsluiting van het slotdebat. Ik vind het echt te gek voor woorden dat de media zich deze macht toeëigenen, dat zij in die zin ‘politiek bedrijven’ door de ene partij (veel) meer ‘airplay’ te geven dan een andere partij.
En dan nog wat: het waren toch verkiezingen voor de Provinciale Staten? Waarom zie ik dan nagenoeg alleen maar fractievoorzitters van de Tweede Kamer? (Helaas deden ook wij daaraan mee.)
Tot slot: een democratie bestaat uit meerderheden en minderheden en de ene keer sta je aan de ene kant en de andere keer sta je aan de andere kant. Zo werkt het. Maar het is in mijn ogen onbestaanbaar dat er volksvertegenwoordigers zijn die er (kennelijk) alleen maar op uit zijn om dit kabinet ten val te brengen. Direct nadat de ‘definitieve prognose’ (wat is dat?) aangaf dat ‘links’ een meerderheid in de Eerste Kamer zou hebben, werd letterlijk door een SP’er gezegd: Rutte moet maar nieuwe verkiezingen uitschrijven. Onbegrijpelijk …
Gegroet,
Marcel.
