Ergernissen

“Doel is het naar huis sturen van het meest vreselijke rechtse kabinet sinds de Tweede Wereldoorlog.” Was geciteerd: Emiel Roemers, fractievoorzitter van de SP. Het zal niemand verbazen dat de SP niet mijn partij is, maar dit soort opmerkingen zijn ronduit ergerlijk. Als dit de manier is waarop oppositie moet worden gevoerd, weet ik niet of onze democratie een lang leven beschoren is. Is politiek niet veel meer kijken naar hoe je het land moet besturen? Is het niet de taak van de oppositie om (zeer) kritisch deel te nemen aan de besluitvormingsprocessen in plaats van het zo snel mogelijk weer nieuwe verkiezingen organiseren. En wat heb je dan, Emiel? Is Nederland dan ineens ‘op SP-orde’? Als je niets anders te bieden hebt dan deze vorm van afbraak-politiek, kun je m.i. beter een andere hobby gaan zoeken.

Als we het dan toch over ergernissen hebben: ik kom steeds vaker tegen dat men het woordje “welke” gebruikt, maar dan helemaal verkeerd! Ik bedoel dit: het boek welke ik heb gelezen, de reis welke ik heb geboekt. Fout, fout, fout: het boek dat, de reis die.

Oké, nog een ergernisje: ik kan, jij kunt, hij kan, wij kunnen etc. En dus is het ook: kun jij – en niet: kan jij.

Om nou niet helemaal in de mineur te eindigen: vorige week stond ik naar aanleiding van de nieuwjaarsduik samen met Laurens de Kleine op de voorpagina van zowel ‘Het Kontakt’ als de ‘Harderwijker Courant’. Het was erg leuk om weer mee te doen – voor de zevende keer! Ook de reacties die je dan krijgt zijn hartverwarmend.

Tot de volgende keer.
Marcel.

U kunt dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. U kunt reageren op dit artikel.