Pffff, wat een onderwerp. Bestaat er “een vrije wil”? Hebben we een zelfbeschikkingsrecht en zo ja, waar houdt dat op? Mag iemand, wanneer hij/zij vindt dat zijn/haar leven voltooid is, er zelf een einde aan maken? Dat zijn geen vragen die met een simpel ‘ja’ of ‘nee’ zijn te beantwoorden. Als christen meen ik dat het leven een geschenk van God is, dat niemand – en dus ook ikzelf niet! – mag weggooien. Maar niet iedereen is christen en (dus?) wordt deze discussie gevoerd. Afgelopen maandag ging ik in debat met de initiatiefneemster van het burgerinitiatief “Uit vrije wil”, de psychiater B. Chabot, dhr. Van der Driest van stichting ‘De einder’ en de studentenpastor van de Katholieke Universiteit in Nijmegen – de heer Koster.
Tijdens dit debat, waar zo’n 40 studenten op afgekomen waren, zijn vragen naar voren gekomen als: zijn er omstandigheden denkbaar waar je uit vrije wil, zonder dat er sprake is van ondraaglijk lijden, uit het leven stappen? Mag je dit je nabestaanden en/of je omgeving aandoen? Je bent toch niet alleen verantwoordelijk voor jezelf? Hoe kan het dat mensen tot deze keuze komen? (en er zijn nog wel 1.000 vragen te verzinnen …) Er ontstond een levendige discussie met de studenten over dit bijzonder precaire onderwerp. Een eindconclusie is er niet gegeven en dat kan ook niet in één avond. Wel realiseer ik mij – eens te meer – hoe goed het is om ook over zulke onderwerpen met elkaar van gedachten te wisselen en je gedachten aan de hand van hetgeen naar voren wordt gebracht, nader te vormen. Vermeldenswaard is nog wel dat ook vanuit het publiek naar voren kwam dat netwerken en sociale contacten erg belangrijk zijn en een bijzonder goede preventieve werking kunnen hebben.
Verder is het – zoals al gezegd – een drukke week geweest met elke avond een vergadering. Maar nu is het weekend en tijd voor andere zaken. Vanavond nog wel even www.wiekiesjij.nl ingevuld – op naar 16.000 voorkeurstemmen?!
Gegroet,
Marcel.
