Gisteravond was het zover: het finale lijsttrekkersdebat - de zes lijsttrekkers tegenover, of moet ik zeggen: naast, elkaar. Ik kijk er met genoegen op terug, zeker ook vanwege de opkomst! Waar de vorige drie debatten een handjevol bezoekers opleverde, was het gisteravond afgeladen vol. Dat maakt het zoveel leuker.
De eerste ronde zag op de lokale economie en het zal u niet verbazen als ik zeg dat ik bijzonder blij was met het feit dat de meerderheid van de bezoekers tegen (!) de koopzondag is. Harderwijk moet haar – christelijke – wortels niet veronachtzamen door de economie alles-bepalend te maken. Ik ben er trots op dat wij het begrip zondagsrust nog kennen: een dag om God en elkaar te ontmoeten.
De tweede ronde
zag op de bezuinigingen. Iedereen is er van overtuigd dat het de komende jaren minder wordt – minder wijn en kaviaar, maar meer richting ‘water en brood’. Heel zorgvuldig moet worden gekeken naar wat we niet gaan doen en wat we op de langere termijn gaan realiseren. Het zal allemaal wat soberder worden (“de broekriem moet worden aangehaald”) , zonder daarbij evenwel de leefbaarheid uit het oog te verliezen. De vraag hoe en waarop wordt bezuinigd, werd heel verschillend beantwoord. Wat de ChristenUnie betreft, gaan we ‘back to basic’: minder geld voor ‘leuke dingen’ – voldoende geld voor het noodzakelijke. Bij de volgende Kadernota (in mei) moeten we er uit zijn – eerst als fractie en daarna als raad.
Mijn slotzin was: “Als u een stabiel bestuur voor de gemeente Harderwijk wilt, dat zich betrokken toont met de Harderwijkse samenleving, stem dan op de ChristenUnie.”
